Teakwood in de media
Na de goudkoorts, de houtkoorts
06:01 - 28 oktober 2010
Na de goudkoorts, de houtkoorts
Bosgerelateerde effecten erg geliefd bij beleggers
Bosgrond houdt in crisistijd beter stand dan bosaandelen
Analyse Jan de Schamphelaere Op Finance Avenue, de geldbeurs van DeTijd, liepen de beleggers vorige zaterdag storm voor hout. Het blijkt de nieuwste beleggershype te zijn. Maar hoe stevig zijn de fundamenten voor hout? Bosgrond blijkt alleszins een stabielere belegging dan bosaandelen.
‘Ik zit in mijn zetel en kijk naar het journaal. Of het nu gaat over oorlog of de financiële crisis,mijn bomen blijven groeien en de waarde ervan wordt groter, 2 tot 8 procent per jaar afhankelijk van regio tot regio’, zegt Gabriel Micheli van het aandelenfonds Pictet Timber.
‘En als de bomen rijp zijn om te kappen terwijl de houtprijs op dat moment laag is, dan wacht je gewoon tot de prijzen weer aantrekken. In de landbouw heb je die luxe niet. Je moet oogsten of je teelt wordt rot. Of stel dat je als vastgoedontwikkelaar een jaar je ruimte niet verhuurt,dan ben je dat geld kwijt. Een boom die een jaar blijft staan, wordt meer waard.
’Investeren in bossen heeft door de financiële crisis aan populariteit gewonnen. Het aantal houtfondsen stijgt dag na dag. Illustrerend is dat op de laatste Finance Avenue ook twee van die fondsen hun promopraatje deden. Alle proberen ze hun graantje mee te pikken van de houthype.
‘Hout is zoals goud’, zegt Airy de Murga van ForestCape, dat tegen januari 10 miljoen euro hoopt op te halen bij particulieren. ‘Een bos is tastbaar. Een veilig toevluchtsoord. En het heeft weinig of geen correlatie met andere activa. Bossen leiden een eigen leven. Daarom vormen ze een interessante diversificatie voor investeerders.
‘Nu toch nog’, zegt Richard Boomer van Forest Value Investment Management. ‘Dat was vroeger met vastgoed ook zo, maar de jongste jaren loopt de evolutie van de huizenmarkt samen met de aandelenmarkten.’ Boomer heeft al 34 miljoen euro binnen voor zijn fonds, maar wil bij institutionelen en pensioenfondsen nog 200 miljoen euro ophalen.
In de Verenigde Staten hebben bossen de voorbije 25 jaar gemiddeld 13 procent rendement (stijgende grondwaarde plus inkomsten uit houtverkoop) per jaar opgeleverd, zoals blijkt uit de enige sectorindex NCREIF Timberland. ‘Zulke cijfers zijn evenwel alleen mogelijk als je de bossen professioneel beheert’, zegt Richard Boomer.
HAPPY FEW. Gewoon zelf een bos kopen, wat op zich al enkel voor de happy few is, is dan ook niet de slimste zet. Bovendien heb je het best een spreiding van je inkomsten: een deel uit bossen met snelgroeiende bomen voor pulp en biomassa bijvoorbeeld en een deel uit traag groeiende maar sterke bomen voor de bouwsector.
‘Er komt meer bij kijken dan je denkt. Je hebt toch 10._000 à 15._000 hectare nodig die min of meer op elkaar aansluiten om alles efficiënt te kunnen regelen met de vele afnemers. Een bos produceert harsen voor lijmen, groot hout voor constructiebalken, klein hout voor meubels en parket, en hout en schorsen voor pulp en biomassa’, legt Boomer uit. En je kan ook inkomsten halen uit bijvoorbeeld eco- en vistoerisme, uit CO2-rechten en eventueel wat vastgoedprojecten. Boomer mikt met zijn fonds, met focus op bossen en aanplantingen in Oost-Europa, op een jaarrendement van 12 procent. ForestCape, dat op dezelfde regio werkt, mikt op 8 tot 12 procent.
Bosland heeft zijn waarde als stabiele belegging tijdens de voorbije financiële crisis bevestigd. Dat staat echter in schril contrast met de prestatie van aandelen uit de houtsector. De iShares S&P Global Timber & Forestry Index zakte 60 procent op de piek van de financiële crisis.
‘Wij kunnen niet de stabiliteit van pure bosgrond bieden. Maar investeerders kunnen met ons fonds wel snel in en uit de sector stappen. Een bos verkoop je niet in een-twee-drie. Een aandeel wel.’
Het is logisch dat International Paper, dat als papierproducent ook over eigen bossen beschikt en in de portefeuille van het Pictet Timber Fund zit, in volle crisis klappen kreeg Maar dat ook aandelen van ‘pure’ bosbedrijven zoals Rayonier en Plum Creek - die enkel bomen en land als activa hebben - in de klappen deelden, is dat niet. Of toch? ‘
Ze volgen gewoon het algemene beursklimaat. Bij de Amerikaanse houtbedrijven heeft dat veel te maken met de huizencrisis in de VS, waar veel meer hout wordt gebruikt dan in Europa. Beleggers vreesden dat de crisis misschien wel tien jaar zou kunnen duren en dat de kasstromen
uit hun bossen onvoldoende zouden zijn om dividenden te blijven uitbetalen’, zegt de fondsmanager.
HOUTKEVER
‘Het gevolg is dat veel aandelen nog tot 40 procent ondergewaardeerd zijn, rekening houdende met de bosprijzen die bij private transacties betaald worden’, zegt Micheli. Op middellange termijn zouden beleggers hier wel eens gouden zaken kunnen doen.
Binnen drie jaar zal in de Amerikaanse houtsector namelijk een serieus probleem opduiken,veroorzaakt door de Dendroctonus ponderosae. Die vernielzuchtige kever heeft lelijk huisgehouden in de Canadese provincie British Columbia. 20 procent van de bossen is aangetast. Binnen drie jaar zal dat hout onbruikbaar zijn. ‘Als dat samenvalt met een heropleving van de huizenmarkt, zullen de houtprijzen er de pan uit rijzen’, klinkt het.
Ook op langere termijn oogt het plaatje mooi. ‘Vroeger dacht iedereen dat hout een grondstof was die voor altijd tegen een goede prijs voorradig zou zijn. Zo hebben geïntegreerde bedrijven de voorbije 25 jaar het grootste deel van hun bossen verkocht om geld vrij te maken voor industriële expansie. Dat blijkt nu een grote vergissing te zijn geweest. Theoretisch gezien zou de houtprijs moeten stijgen, evenals de prijs voor de steeds schaarser wordende grond.’
Elk jaar verdwijnt 8 miljoen hectare bos voor stadsontwikkeling en landbouw. En een deel wordt commercieel onbruikbaar door bosbeschermingsprojecten. En dat alles terwijl de vraag naar hout zal blijven toenemen, vooral gedreven door Azië. In China hebben ze ook verpakkingspapier nodig, en tafels, stoelen, boeken, kranten en noem maar op.
In Europa en de Verenigde Staten stijgt vooral de vraag naar hout als biomassa. ‘Dat zal de markt veranderen. Ik schat dat er tegen 2020 zo’n 15 tot 20 miljoen hectare extra land voor energiegewassen nodig zal zijn voor de biomassasector, tegenover de 180 miljoen hectare bosoppervlakte nu’, zegt Boomer.
Copyright © De Tijd